Në një studio arkitekture në Tiranë apo Prishtinë, dita fillon me koordinimin e vizatimeve në Revit me inxhinierët e strukturës dhe të instalimeve MEP, pasuar nga takime në kantier për të verifikuar nëse zbatimi përputhet me projektin e miratuar nga bashkia. Punëdhënësit kryesorë janë studiot private të projektimit, kompanitë e mëdha të ndërtimit që zhvillojnë komplekse banimi në periferi të Tiranës, si dhe drejtoritë e urbanistikës pranë bashkive apo Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjisë.
Elementi i parë që kontrollon një punëdhënës është numri i licencës profesionale të projektimit, pa të cilën kandidati nuk mund të firmosë asnjë dokumentacion teknik zyrtar; menjëherë pas kësaj shqyrtohet portofoli me projekte të realizuara, jo thjesht një listë softuerësh. Në Kosovë, referenca kryesore është anëtarësimi pranë Odës së Arkitektëve, kusht praktik për të marrë pjesë në konkurse publike apo tenderë.
Një aplikim dështon kur CV-ja nuk specifikon rolin e saktë të kandidatit brenda një projekti ekipor, si p.sh. nëse ka bërë konceptin, detajimin ekzekutiv apo mbikëqyrjen e kantierit, sepse punëdhënësi ka nevojë të dijë çfarë përgjegjësie mund t'i besojë menjëherë. Gabim tjetër i zakonshëm është mungesa e lidhjes drejt portofolit online ose bashkëngjitja e skedarëve tepër të rëndë që vështirësojnë shqyrtimin e shpejtë nga një ekip me shumë aplikime në pritje.
Në formatin Europass, seksioni i licencës dhe certifikimeve BIM duhet të vijë menjëherë pas përmbledhjes profesionale, para përvojës së punës, sepse ky është filtri i parë eliminues. Më pas vjen përvoja me projekte konkrete dhe sipërfaqe të ndërtuara, pastaj arsimimi dhe gjuhët e huaja, të cilat marrin peshë shtesë vetëm nëse kandidati synon tregun ndërkombëtar.